Costa Rica deel 1

Door BeefHazard op maandag 22 juli 2013 22:25 - Reacties (5)
Categorie: -, Views: 1.577

Deze blog komt iets later dan ik hem had willen posten, het internet bij het vorige hotel was traag als stevige uitwerpselen door een trechter.

Mijn eerste week in Costa Rica was meteen een actieve. Natuurlijk begint iedere verre reis met een vlucht, maar hier was niet zo heel veel bijzonders te melden. Met een uiterst krappe 777-300ER van de KLM naar Panama City gevlogen, alwaar een iets ruimere 737-700 mij naar San Jose, de hoofdstad van Costa Rica, bracht. Onderweg naar Panama had ik verschrikkelijke last van buikkrampen en winderigheid, onderweg naar San Jose deed mijn maag een retourzending aan mijn mond. Ik zal jullie de details besparen.

Na aankomst werd ik door een busje opgepikt, die me naar hotel Balmoral in het centrum van San Jose bracht. Een luxe zakenhotel, prima om een nachtje te crashen na een vermoeiende serie vluchten. Om 9 uur prees ik mij gelukkig en stortte nadat ik een warme douche had genomen, op het bed neer.

De volgende ochtend begon alles alweer vroeg. Ik werd opgepikt door een bus om 6:20, dus optijd opstaan was aan te raden. De bus reed me in ongeveer 2,5 uur naar een aanmeerplaats voor boten, aan een rivier. Onderweg hierheen vertelde de gids, Maxim geheten, wat achtergrondinformatie over Costa Rica. Onderweg waren veel koffie- en bananenplantages te zien, mede waardoor de naam Costa Rica (Rijke Kust) tot stand gekomen is. 60 jaar geleden is het leger afgeschaft in Costa Rica en de mensen zijn er apetrots op. "Pura Vida" is het levensmotto. Puur leven. Dat houdt in dat het geld dat bespaard word door het niet hebben van een leger, wordt geinvesteerd in de rijke natuur en onderwijs. "We willen onze kinderen niet zien met geweren in de arm, maar met boeken.", aldus Maxim. Ik vind het een prachtig idee.

Costa Ricanen zijn prachtige mensen. Ze zijn vriendelijk en zachtaardig, en als iemand je vraagt hoe het gaat, dien je te reageren met " Pura Vida". De mensen zijn trots dat zij een rijk land zijn, tussen alle Midden-Amerikaanse armoede en dat ze geen leger hebben, terwijl landen als Mexico en andere landen op het Amerikaanse continent continu in oorlog zijn. Costa Rica is het braafste jongetje van de klas en dat vinden de inwoners geweldig.

Terug bij de aanmeerplaats. Hiervandaan werd de bagage op een aparte boot geladen en vervolgde ik mijn reis door in een boot door een prachtig gebied te varen. In dit gebied, Tortuguero (Spreek uit Tortoegeeroo) geheten, zijn prachtige jungledieren en -planten te vinden. Denk hierbij aan bijvoorbeeld kaaimannen, maar bij het strand zijn ook zeeschildpadden te vinden. Dit strand is beroemd omdat het een van de favoriete plekken is voor zeeschildpadden om hun eieren te leggen. Eenmaal aangekomen bij de Pachira Lodge, een prachtig (eco)hotel, werd ik alweer geacht om mee te doen aan de volgende activiteit, beginnende in 2 uur. Eerst was er nog wel even tijd om te lunchen en mijn baggage op de kamer achter te laten. De activiteit was niet heel bijzonder, het was een korte rondwandeling in het plaatsje dat aan de andere kant van de rivier lag. Hierbij werd onder andere het zwarte strand uitgelicht. 's Avonds werd het interessant.
Die avond om negen uur kon ik nogmaals op de boot stappen, dit keer om naar het strand te gaan, alwaar een bewaker en de gids een babbeltje maakten. Bij paal 5 was er iets speciaals, beweerde de gids. We liepen ongeveer 200 meter naar paal nummer 5. We liepen het strand op en zagen een reusachtig beest boven een kuil hangen. Het was een zeeschildpad. Ze was druk bezig met het leggen van eitjes. De gids deed zijn rode lampje (rood stoort niet zo erg op de schildpadden als wit licht, maar dat hoef ik op Tweakers niet uit te leggen) aan en trok een van de schildpad haar flipper omhoog. Hij kon het beest aanraken, ze was in een trance omdat ze eitjes aan het leggen was. We zagen hoe zij boven een redelijk diepe kuil lag en er soms wel 3 eitjes tegelijk uit haar kwamen. Na ongeveer 150 eitjes was het genoeg voor haar, maar zoveel tijd hadden we niet. We liepen een stukje door, alwaar een collega van de gids nog een zeeschildpad bekeek. Deze was al klaar met het leggen van eieren en was de plaats aan het camoufleren tegen roofdieren.

Na de Pachira lodge was het natuurlijk tijd om verder te gaan. De reis zette zich voort richting de Panamese grens. Daar is een plaatsje genaamd Puerto Viejo, in het Nederlands "Oude haven", aan de caribische kust. Het zat er vol met rasta's en levensgenieters. Reggaemuziek was overal te horen en als je autoruit open stond, was er een goede kans dat je knetterstoned zou worden. Hier ging het vooral om genieten van je leven. Natuurlijk waren ook hier dingen te doen. Net als in Nederland was de fiets een reele optie voor vervoer, gezien het land vlak was en de mensen vaak alle tijd van de wereld leken te hebben. Hier ben ik een klein fietstochtje van zo'n 25km gaan maken. Er is veel te zien, waaronder het Jaguar Rescue Center. In tegenstelling tot de naam, waren er geen jaguars aanwezig. Wel hadden ze spinnenapen, tucans, brulapen, luiaards, wasberen, herten, een grote verzameling slangen (waarvan ik een ontsnapte had gespot, het beest was bijzonder giftig en de aanwezige bioloog pakte hem gemakkelijk met zijn blote hand op) en een grote hoeveelheid vogels. Op de slangen na waren dit dieren die in het wild niet meer konden leven. Dit omdat ze verstoten waren uit hun groep, aangevallen door mensen of omdat ze bijvoorbeeld aan elektriciteitskabels hebben zitten knagen.

Vanuit Puerto Viejo zette de reis zich voort richting Arenal. Arenal is een actieve vulkaan, waarvan de laatste uitbarsting in 2010 was. Het is een schitterende vulkaan. Om een goede foto te maken, moet je geluk hebben. 70% van het jaar gaat de majestueuze berg schuil achter een dik pak wolken. In de buurt is veel te doen. Ik ben naar een heetwaterbron geweest (Tamacon), een uitgebreide wandeling gemaakt met veel hangbruggen en ik heb een stuk gewandeld aan de voet van de vulkaan. Dit punt was het dichtst bij dat je kon komen, maar het was nog steeds erg ver weg. Omdat de vulkaan actief is, is het verboden om dichtbij de krater te komen. Een aantal jaar geleden besloot een groepje Amerikaanse meisjes met een ouder tegen beter weten in de vulkaan te beklimmen. Dit hebben ze met de dood moeten bekopen omdat de vulkaan uitbarstte en zij in de hete gassen gestikt zijn. Geen prettige dood.

Wat mij opvalt aan Costa Rica is dat de zon er niet veel schijnt. Ik heb slechts 1 korte ontmoeting met de zon gehad in een week tijd. De rest van de tijd weerhouden de wolken mij ervan om lekker bij het zwembad te liggen en een beetje kleur te krijgen. Toch zijn de temperaturen altijd boven de 25C.
Foto's komen begin augustus, wanneer ik weer thuis ben. Het internet hier is net snel genoeg om een tweakblog te kunnen posten in text, plaatjes zullen een eeuwigheid duren.

Volgende: Costa Rica deel 2 08-'13 Costa Rica deel 2
Volgende: Vakantieposts: gewenst of ongewenst? 07-'13 Vakantieposts: gewenst of ongewenst?

Reacties


Door Tweakers user beOnt, maandag 22 juli 2013 22:31

Ik ga deze blog zeker en vast verder volgen. Bedankt voor de post!
Coste rica staat op mijn todo lijst :)

Door Tweakers user neanderthaler, dinsdag 23 juli 2013 09:28

Prachtig land, ik ben er met mijn partner begin van deze eeuw ook een maand lang geweest. Vriendelijke mensen, heb me er geen moment onveilig gevoeld.

Door Tweakers user Garma, dinsdag 23 juli 2013 13:56

ben er 2 keer geweest en 1 keer in panama. mooi dat je een goede reis gehad hebt. ik heb zelf erg veel zon gehad, jammer dat je blijkbaar pech gehad hebt! Arenal staat wel een beetje bekend voor de wolken ja maar beide kusten (Park manuel antonio en ook de caribische kust) heb ik als zeer zonnig ervaren

Door Tweakers user BlizzarD, woensdag 24 juli 2013 09:02

Leuk, Costa Rica wil ik zeker ook nog een keer heen! Wat betreft het weinig zien van de zon: het is nu regenseizoen daar. Wil je echt zon zien, dan moet je aan het begin van het jaar gaan; zie ook http://www.klimaatinfo.nl/costarica/

Door Tweakers user Wasp, vrijdag 26 juli 2013 14:36

Leuke blog, ik ben zelf in 2004 in Costa Rica geweest. Mooiste vakantie ooit. :-)

Zelf was ik er in december, het eind van het regenseizoen.

Wat ik me nog het beste herinnerde is de drukkende luchtvochtigheid. Deze is vrijwel altijd in de buurt van de 100 %, waardoor het daar als de vlindertuin van Dierentuin Emmen voelt. Je staat bij wijze van te zweten onder de douche.

Ik weet niet of je nog in het noorden van Costa Rica komt, richting de grens met Nicaragua? Want daar kan ik je een boottocht in het moeras aanraden. Daar heb ik tijdens een tocht op een boot de meeste wilde dieren gespot: Apen, kaaimannen, diverse soorten hagedissen (waaronder de "jesus lizard", basilisken. Zeker een aanrader!!

Reageren is niet meer mogelijk