RAM alwéér de geest aan het geven

Door BeefHazard op zaterdag 19 januari 2013 18:06 - Reacties (21)
Categorie: -, Views: 4.616

Het is weer eens zover. Het hele circus gaat weer beginnen want mijn RAM begint alweer de geest te geven. Twee maanden geleden heb ik nieuw RAM gehad (8GB G.Skill Ripjaws) omdat mijn eerste set het na een jaar had begeven. 1 van de twee latjes was totaal corrupt. Als ik deze er in zette, weigerde mijn systeem te booten. Had ik de ander er in, dan bootte hij met 4GB aan geheugen. Een grap die me een kleine ¤5 heeft gekost, niet veel maar ach. ¤2,50 voor de verzending terug naar Salland (Winkel die een topservice heeft btw :)) en ¤15 voor vervangend RAM dat ik aan de straatstenen niet meer kwijt kon en voor ¤12,50 maar heb laten gaan. Ik was blij dat mijn RAM weer terug was, want het is erg mooi RAM (Ja, het oog wil ook wat) en ik heb tegenwoordig een H100 dus hoef ik niet te stoeien met RAM dat niet onder een koeler past.

Nu komt het grote probleem: Het gaat alweer mis. Na een tijdje wilde mijn computer niet meer booten, precies op dezelfde manier als eerder. Dus ik wissel mijn RAM van plek en hij gaat aan. Windows geeft echter aan slechts 4GB te lezen. Verdorie! Dus dit RAM zal ook weer terug moeten. Ookal heb ik me wel bedacht niet meer 8GB te kopen ergens maar gewoon 4GB van mijn vader zijn computer te lenen :). Toch vraag ik me af: Kan het zijn dat mijn moederbord mijn geheugen keihard aan het slopen is? Zeg wat je denkt!

Gelukkig geeft G.Skill levenslange garantie en kan ik lekker RMA's blijven vragen tot ze er bij neervallen.

EDIT: FIXED! Zie comments :D

Een kijkje in de keuken bij SimFlying Amsterdam

Door BeefHazard op vrijdag 11 januari 2013 17:49 - Reacties (6)
Categorie: -, Views: 2.336

Het is vrijdag 21 december 2012. Ik stap uit de trein op station Amsterdam Lelylaan. Peter de Graaf, eigenaar van SimFlying Amsterdam, haalt me op. Ik heb een afspraak staan om een kijkje te nemen in de (technische) keuken bij zijn 737NG-simulator. Het is slechts 5 minuten rijden van het station, dat scheelt. Ik ben er al één keer geweest, echter was nog lang niet alles toen klaar. We komen aan in het wijkje waar de simulator zich bevindt. Het is een oud opslagdepot van defensie met ruimtes die vooral gebruikt worden door kunstenaars en kleine bedrijven, zodat ze een plek hebben om rustig te kliederen. Helemaal bovenaan in het midden van het gebouw bevindt zich een deur met een grote sticker er op. SimFlying Amsterdam, zoals Peter zijn simulator en bijbehorend bedrijf heeft gedoopt. We lopen naar binnen en ik merk meteen dat er veel is veranderd.
Waar ooit zijn grote rommelhok was, is nu een groot fotodoek opgehangen. Waar het ooit een puinzooi was staat nu een keurige tafel, compleet met chocolaatjes en andere snoepjes. Maar dat is niet waar ik voor kom. Ik kom voor dat grote witte ding, ook weer keurig bestickerd met ‘SimFlying Amsterdam’ er op. Ook deze is flink veranderd sinds mijn laatste bezoek. Waar ooit een groot scherm te zien was, hangt ook weer een groot bedrukt doek. Daarachter een groot zwart doek, dat het 180° scherm verbergt. Nieuwsgierig als ik ben kijk ik snel even naar binnen. Daar is weinig veranderd. De grote schermen, de vele knopjes… Ik vind het een heerlijk gezicht. Maar ik kwam niet om te kijken, noch om te vliegen. Ik wil meer weten over de techniek er achter, want dat is een tweakblog waard!
http://farm9.staticflickr.com/8368/8369920967_07be3f89a8_z.jpg
De simulator is een complete cockpit van een Boeing 737, met alle beeldschermen, knoppen, hendels, lampjes en meters die in de echte cockpit zitten. Het is een erg complex systeem. Om alles te laten werken zoals in het echt, zijn er 11 PC’s, waarvan de specs ongeveer vergelijkbaar zijn met dat van de budget-pc BBG. Ze hebben echter geen HDD, slechts een heel klein SSD’tje. Ze draaien op een zwaar gestripte versie van Windows XP, om alles zo licht mogelijk te houden. Elke computer heeft een aantal eigen taken, verwerkt binnenkomende data en levert deze weer op de juiste manier terug. Dit gebeurt allemaal door 1 bus, waar de simulator al zijn data, bijna 2000 verschillende gegevens, overheen laat lopen. Deze data wordt op zijn beurt weer van de bus gehaald door de verantwoordelijke PC. Hier wordt de data verwerkt en weer de andere kant op gestuurd, naar het instrument dat met de data aangestuurd moet worden. Van de 11 PC’s is er 1 de hoofdcomputer. Deze heeft veel zwaardere hardware (i7, AMD 6870 met 3 beamers in Eyefinity) en hier draait de simulatorsoftware op. Op het moment wordt FS2004 gebruikt voor de scenery. Dit kan nog gaan veranderen op de lange termijn omdat FS2004 alweer een beetje ouder wordt. Voor de cockpit zelf maakt het niet veel uit. Het loopt op zijn eigen flight model, dus niet dat van een addon-vliegtuig.
Peter start de simulator op. Overal zie ik schermpjes aanspringen en het bekende bootscreen van Windows XP tonen. Hij zet de 3 beamers aan, die samen een prachtig 180° scherm tot leven brengen, en start Flight Simulator.
http://farm9.staticflickr.com/8327/8369921265_02ebe6749f_z.jpg
Peter is erg zorgvuldig met het aanzetten van de verschillende PC’s. Als hij alles in 1 keer aanzet, vliegen de stoppen er meteen uit vanwege de piekstroom. Om dit te voorkomen heeft hij een schakelpaneeltje aan de linkerzijde van de cockpit gebouwd. Deze is van buitenaf bereikbaar en alle kabels lopen goed geïsoleerd naar de computers en schermen. De hele simulator trekt ongeveer 3kW uit de muur.
http://farm9.staticflickr.com/8092/8369921529_51ffffa36f_z.jpg

Terwijl Flight Simulator aan het laden is, word ik gek van alle metertjes die kalibreren en tikken. Alles in de cockpit ziet er een beetje gebruikt uit, maar volgens Peter is het ook daadwerkelijk . De onderdelen zijn namelijk afkomstig uit 737’s die gesloopt zijn. Een enkel onderdeel niet, maar het zijn allemaal wel onderdelen uit echte vliegtuigen. De attitude gauge (Instrument dat jouw positie tegenover de horizon aangeeft) komt bijvoorbeeld uit een gesloopte 707.

http://farm9.staticflickr.com/8366/8370985618_3728e3b737_z.jpg
Het vliegtuig staat op de baan op Schiphol. Wat je meteen opvalt is dat je op de achtergrond gesprekken hoort tussen piloten en de toren. Peter laat mij aan de zijkant zien waar al het geluid geregeld wordt. Een simpele mixer, een versterkertje en wat plugjes zorgen er niet alleen voor dat jij je geluid hoort, maar ook dat je voelt dat je schudt. Er zijn namelijk speakers in de vloer gemonteerd, die gewichten laten trillen. Hierdoor gaat alles flink schudden. Dit geluid wordt door aparte software aangestuurd.

http://farm9.staticflickr.com/8503/8370986188_2327153857_z.jpg

Na alle techniek gezien te hebben, was er even tijd om te vliegen. Ik heb 2 rondjes gevlogen en dat is toch wel behoorlijk lastig. De automatische piloot lieten we lekker uit. Door op de hand te vliegen leer je het veel beter, weet de aanwezige Koen mij te vertellen. Koen heeft de KLM Flight Academy gedaan. Voor hem is deze simulator een perfecte manier om op niveau te blijven, vanwege de hoge realismefactor.
Eenmaal buiten de simulator valt mij een gigantisch scherm op. Een cameraatje in de simulator filmt alles wat je doet en streamt het naar de TV. Zo kunnen familieleden of vrienden die meegekomen zijn ook zien wat jij doet, zonder de hele cockpit vol te proppen. Ik kan nog snel zien hoe het werkt, maar het is niet echt speciaal. Het wordt avond en Peter brengt mij terug naar het station. Ik keer terug naar huis na een geslaagde dag met veel informatie en ook nog aardig wat vliegen.

Vragen over deze tweakblog? Stel ze!

De 1e typo-vind-award gaat naar masauri. Dankjewel!