Hypocrisie

Door BeefHazard op zondag 20 september 2015 23:45 - Reacties (15)
Categorie: -, Views: 3.043

“Beste leerlingen,” schalde de onzekere meisjesstem uit de speaker in mijn klaslokaal. “Vandaag verkopen wij in de pauze zelfgebakken koekjes en taarten. De opbrengst gaat naar hulp voor de vluchtelingen!” vervolgde ze. In het lokaal klinkt een symfonie van zuchten en steunen. De leraar Nederlands pakt zijn stift weer op, merkt nog snel op: “Ach ja” en vervolgt zijn zojuist onderbroken uitleg. Het is duidelijk: mijn klas is voorlopig wel weer vluchtelingenmoe na de barrage die de media de afgelopen weken op ons af heeft gevuurd. Terwijl ik in de pauze toe stond te kijken hoe werkelijk niemand een euro uitgaf aan een vluchtelingenkoekje bedacht ik me hoe vreselijk hypocriet we zijn.

Al sinds het begin van de burgeroorlogen in SyriŽ en LibiŽ komen deze vluchtelingen op bootjes over de Middellandse Zee naar Europa. Toen 360 mensen stierven bij het eiland Lampedusa keken we toe en klopten we de aansprakelijkheid van onze collectieve schouders. Zelfs toen er in Duitsland rellen uitbraken rond een asielzoekerscentrum, keken we massaal de andere kant op. Natuurlijk, de NOS berichtte er allemaal over, maar niemand begon spontaan taarten te verkopen. Pas nadat we foto’s te zien krijgen van aangespoelde dode baby’s en nadat de vluchtelingen ook naar Nederland komen, gaat men iets doen. Verdwaald in mijn gedachten keek ik naar de meisjes die een poging deden de vrolijk gekleurde muffins te verkopen. Echter zag ik niet langer onschuldige meisjes. Ik zag een groep meiden die een kans zagen om iets te worden, om betekenis te krijgen.

Ik heb een pessimistisch wereldbeeld. Ik zie mensen – inclusief mijzelf – als pure egoÔsten. Wij doen niets omdat we het willen of omdat het het juiste is om te doen. Wij doen dingen alleen als we er zelf beter van worden. Wij gaan ’s ochtends naar ons werk omdat het geld oplevert en naar school omdat dat in de toekomst geld oplevert. Het is logisch; waarom zou je iets doen dat niet in je voordeel spreekt? DŠt is werkelijk zinloos. Vrijwilligers werken misschien niet voor geld, zij werken voor de waardering en omdat zij zich daarmee goed voelen over wat zij doen. Ik beschouw de meisjes op mijn school op dezelfde manier: Als hun actie lukt, kunnen zij naar hun vriendinnen laten zien dat zij ťcht iets goeds doen. Dat kunnen ze op Facebook delen en aan al hun vriendinnen vertellen. In feite zijn deze meisjes hun eigen populariteit aan het opkrikken over de rug van mensen die uit een onbewoonbaar land zijn gevlucht.

Ik ben bang dat dit een trend is die we in de komende jaren meer gaan zien. Alles wordt gedaan voor likes en shares en het daadwerkelijke doel wordt uit het oog verloren. Ik ben erg bang voor een maatschappij waarin mensen niet langer eerlijk zijn over hun motieven om dingen te doen maar zich altijd verschuilen achter een mooi doel. Als je iets doet, doe het dan consequent. In 2013 zag ik geen kraampje voor de vluchtelingen die vast zaten op Lampedusa, maar nu ze in Duitsland langs de weg slapen moeten we spontaan massaal geld doneren. Toen AF447 neerstortte in de Atlantische Oceaan was dat het gesprek van de dag en gaf iedereen om de nabestaanden. Echter is er helemaal niemand die weet van het crashen van vlucht TGN257 in IndonesiŽ. Als je wil voordoen dat je ergens om geeft, doe het dan consequent. En als dat te moeilijk is, doe dan ook niet alsof. Ik word er helemaal gek van.